3Af – Magdalena Sadłowska

Magdalena Sadłowska jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Dyplom uzyskała w Pracowni Malarstwa Jarosława Baucia w 2018 roku. Uprawia malarstwo i rysunek, tworzy obiekty oraz instalacje, a także prowadzi działalność dydaktyczną w Katedrze Sztuk Plastycznych na Wydziale Architektury i Wzornictwa Politechniki Koszalińskiej. Już od czasów studenckich interesował ją ruch. Nie tyle abstrakcyjny, ile uszczegółowiony, powiązany z człowiekiem i zorganizowany przez przedmioty. Na jej wczesnych obrazach pojawiały się zatarte sylwetki i geometryczne kształty w dynamicznych układach. Niektóre z postaci przypominały tancerki, a geometria materializowała się w formie okręgów. Konstelacje ciał i figur zamiast odtwarzać ruch, kreowały go na oczach widza. Wyzwalały osobliwą grę między przemieszczeniem a jego ograniczeniem. Stawką było w tym przypadku ujawnienie konfliktu opornego ciała z wyzwalającą geometrią. Artystka zestawiała swoje obrazy z obiektami i fragmentami rzeźbiarskimi, operując kontrastem między porządkiem a nieregularnością, otwartością a zamknięciem. Zawiązywała relację między malarstwem a jego przestrzennym rozwinięciem. Używane przez nią kolorowe hula-hoopy rytmizowały rozedrgane pola barwne obrazów, a połamana geometria zakreślała rysunek w przestrzeni. Linia bywała jednocześnie trajektorią i pismem ciała.

Wątki te artystka rozwinęła w cyklu Ćwiczenia z przemieszczania, którego pokazywana na wystawie praca jest przykładem. Dzieło operuje wyraźnymi kontrastami: delikatną miękkością lekkiej satynowej poduszki oraz ciężarem twardej, przemysłowej, ostro zakończonej metalowej obudowy. Jest to obraz wyszywany, z subtelnie zaznaczonymi na powierzchni płaszczyznami odnoszącymi się do zainteresowań artystki małą architekturą i układami urbanistycznymi. Niemal jednolita tekstura ciemnoróżowej poduszki różni się od pokrytej drobnymi geometrycznymi wzorami metalicznosrebrnej ramy. Wielomedialna natura dzieła polegająca na krzyżowaniu się malarstwa, obiektu, rzeźby i tkaniny, koresponduje z wielogatunkowością sztuki najnowszej, dla której czystość mediów jest już anachronizmem. Róż i miękkość, tak często występujące w pracach Marii Pinińskiej-Bereś jako znaki kobiecości, tutaj poddane zostały reżimowi niespójnej geometrii, a nie uprzedmiotawiającej mocy męskiego spojrzenia. Kojarzą się z ciałem, ale ich intensyfikacja wywołuje poczucie obcości. Dzieło Sadłowskiej można określić jako abstrakcyjny konkret. Zestawione z obrazami Marii Ewy Łunkiewicz-Rogoyskiej, Włodzimiery Kolk i Aleksandry Sieńkowskiej oraz działaniami performatywnymi Pinińskiej-Bereś i Kutery, ujawnia swój posttożsamościowy charakter.

In English

Magdalena Sadłowska is a graduate of the Academy of Fine Arts in Gdańsk, obtaining her diploma in the Painting Studio of Jarosław Bauc in 2018. She works with painting and drawing, creates objects and installations, and teaches at the Department of Visual Arts at the Faculty of Architecture and Design at Koszalin University of Technology. She has been interested in movement since her student days, not so much abstract, but detailed, linked to humans and organised by objects. Her early paintings featured blurred silhouettes and geometric shapes in dynamic arrangements. Some of the figures resembled dancers, and geometry appeared in the form of circles. Rather than reproducing movement, the constellations of bodies and figures created it before the viewer’s eyes. They triggered a peculiar game between displacement and its limitation. In this case, the goal was to expose the conflict between the resistant body and liberating geometry. The artist juxtaposed her paintings with objects and sculptural fragments, working with the contrast between order and irregularity, openness and closure. She established a relationship between painting and its spatial development. The colourful hula-hoops she used created a rhythm in the rippling colour fields of the paintings, while the broken geometry outlined drawings in space. The line was at times both a trajectory and the writing of the body.

The artist developed these themes in her series Exercises in Displacement, of which the work shown in this exhibition is an example. The piece employs stark contrasts: the delicate softness of a light satin cushion and the weight of a hard, industrial, pointed metal casing. It is an embroidered piece, with subtly marked planes on the surface that reference the artist’s interest in small-scale architecture and urban layouts. The almost uniform texture of the dark pink cushion differs from the metallic silver frame, which is covered with small geometric patterns. The multi-media nature of the work, involving a cross between painting, object, sculpture and fabric, corresponds with the multi-genre nature of recent art, for which the purity of media is already an anachronism. Pink and softness, so often present in Maria Pinińska-Bereś’s works as signs of femininity, here have been subjected to a regime of incoherent geometry rather than the objectifying power of the male gaze. They are associated with the body, but their intensification evokes a sense of alienation. Sadlowska’s work can be described as abstract concrete. Juxtaposed with the paintings of Maria Ewa Łunkiewicz-Rogoyska, Włodzimiera Kolk and Aleksandra Sieńkowska and the performative activities of Pinińska-Bereś and Kutera, it reveals its post-identity character.